ผู้เผยวจนะ-ผู้วิ่งหนี!
พระวจนะของพระเจ้ามาถึงโยนาห์ บุตรอามิททัยว่า "จงลุกขึ้นไปยังนีนะเวห์นครใหญ่ และร้องกล่าวโทษชาวเมืองนั้น เหตุความชั่วของเขาทั้งหลายได้ขึ้นมาถึงเราแล้ว" แต่โยนาห์ได้ลุกขึ้นหนีไปยังเมืองทารชิช จากพระพักตร์พระเจ้า ท่านได้ลงไปยังเมืองยัฟฟา และพบกำปั่นลำหนึ่งกำลังไปเมืองทารชิช

ดังนั้นท่านจึงชำระค่าโดยสาร และขึ้นเรือเดินทางร่วมกับเขาทั้งหลายไปยังเมืองทารชิช ให้พ้นจากพระพักตร์พระเจ้า แต่พระเจ้าทรงขับกระแสลมใหญ่ขึ้นเหนือทะเล จึงเกิดพายุใหญ่ในทะเลนั้น จนน่ากลัวกำปั่นจะอับปาง แล้วบรรดาลูกเรือก็กลัว ต่างก็ร้องขอต่อพระของตน และเขาโยนสินค้าในกำปั่นลงในทะเล เพื่อให้กำปั่นเบาขึ้น แต่โยนาห์เข้าไปข้างในเรือ นอนลงและหลับสนิท เขาทั้งหลายก็ชักชวนกันว่า "มาเถอะ ให้เราจับฉลากกัน เพื่อเราจะทราบว่า ใครเป็นต้นเหตุแห่งภัยซึ่งเกิดขึ้นแก่เรานี้" ดังนั้นเขาก็จับฉลาก ฉลากนั้นก็ตกแก่โยนาห์

เขาจึงพูดกับโยนาห์ว่า "จงบอกเรามาเถิดว่า ภัยซึ่งเกิดขึ้นแก่เรานี้ ใครเป็นต้นเหตุ เจ้าหากินทางไหน และเจ้ามาจากไหน ประเทศของเจ้าชื่ออะไร เจ้าเป็นคนชาติไหน" และท่านจึงตอบเขาว่า "ข้าพเจ้าเป็นคนฮีบรู และข้าพเจ้ายำเกรงพระเยโฮวาห์พระเจ้าแห่งฟ้าสวรรค์ ผู้ทรงสร้างทะเลและแผ่นดินแห้ง" เขาทั้งหลายจึงกล่าวแก่ท่านว่า "เราควรจะทำอย่างไรแก่ท่าน เพื่อทะเลจะได้สงบลงเพื่อเรา" เพราะทะเลยิ่งกำเริบมากขึ้นทุกที ท่านจึงตอบเขาทั้งหลายว่า "จงจับตัวข้าพเจ้าโยนลงไปในทะเลก็แล้วกัน ทะเลก็จะสงบลงเพื่อท่าน เพราะข้าพเจ้าทราบอยู่ว่า ที่พายุใหญ่เกิดขึ้นแก่ท่านเช่นนี้ ก็เนื่องจากตัวข้าพเจ้าเอง"
โยนาห์ 1:1-5, 7-9, 11-12

 

โยนาห์ 1:8-11,13-16

ถามคุณพ่อคุณแม่ว่าเคยคิดอยากหนีออกจากบ้านบ้างไหม ทำไม และอะไรเป็นสาเหตุที่ทำให้ท่านคิดอย่างนั้น หากท่านเคยคิด ท่านหนีออกจากบ้านได้สำเร็จไหม มีเหตุการณ์อันตรายหรือเรื่องตลกเกิดขึ้นกับท่านหรือเปล่า บางครั้ง ทำไมเราจึงพยายามที่จะหนีออกจากทางของพระเจ้าเช่นกัน ไม่สายเกินไปหรอกนะที่เราจะหันกลับมาหาพระเจ้า

เมื่อเราไม่เชื่อฟังพระเจ้า บางครั้งผลที่ตามมา ก็ทำให้คนอื่นพลอยเดือดร้อนไปได้ด้วยเช่นกัน