ซาโลมอนขอสติปัญญา
พระเจ้าทรงปรากฏแก่ซาโลมอนที่เมืองกิเบโอน เป็นพระสุบินในกลางคืน และพระเจ้าตรัสว่า "เจ้าอยากให้เราให้อะไรเจ้าก็จงขอเถิด" “ข้าแต่พระเยโฮวาห์พระเจ้าของข้าพระองค์ ถึงแม้ว่าข้าพระองค์เป็นแต่เด็ก บัดนี้ พระองค์ทรงกระทำให้ผู้รับใช้ของพระองค์ เป็นกษัตริย์แทนดาวิด เสด็จพ่อของข้าพระองค์ ข้าพระองค์ไม่ทราบว่าจะเข้านอกออกในอ

ย่างไรถูก และผู้รับใช้ของพระองค์ก็อยู่ท่ามกลางประชากร ของพระองค์ ผู้ซึ่งพระองค์ทรงเลือกไว้เป็นชนชาติใหญ่ ซึ่งจะนับหรือคำนวณประชาชนก็ไม่ได้ เพราะฉะนั้น ขอพระองค์ทรงประทานความคิดความเข้าใจ แก่ผู้รับใช้ของพระองค์ เพื่อจะวินิจฉัยประชากรของพระองค์ เพื่อข้าพระองค์จะประจักษ์ในความผิดแผก ระหว่างดีและชั่ว เพราะว่าผู้ใดเล่า จะสามารถวินิจฉัยประชากรใหญ่ของพระองค์นี้ได้" ที่ซาโลมอนทูลขอเช่นนี้ก็เป็นที่พอพระทัยพระเจ้า
1 พงศ์กษัตริย์ 3:5, 7-10

 

ยากอบ 1:5-8

ซาโลมอนไม่ได้ขอให้ตนได้ครอบครองสิ่งของในโลกนี้ ไม่ได้ขอให้ตนเองร่ำรวย มีอำนาจ หรือดูหล่อเท่ห์ แต่พระองค์ทูลขอสติปัญญาจากพระเจ้า ในการปกครองดูแลประชากรของพระเจ้าให้อยู่อย่างร่มเย็นเป็นสุข แล้วเราล่ะ จะทูลขออะไรจากพระเจ้า จดบันทึกสิ่งที่เราต้องการทูลขอ ที่เราคิดว่าเป็นสิ่งที่สำคัญที่สุดในชีวิตเรา

ใครก็ตามที่ทูลขอสติปัญญาจากพระเจ้า ผู้นั้นก็ได้เรียนรู้ที่จะเป็นคนฉลาดแล้ว